SHOTACON 13
เงี่ยนเหงาจังเล้ย
เงียบดิเงียบ วู้ว เดี๋ยวเขาจะหาพี่ชานเป็นคนจังไร เดี๋ยวโดนขึ้นป้ายกดแบนห้ามอ่าน พี่ชานเสียใจ..
อย่าออกทะเล มึงมามึง กลับมา..
ตั้งแต่พี่คริสมารับแบคฮยอนไปอยู่ด้วยคราวข่าวก็เงียบหายไปสองสามปี นึกว่าไปได้ดี โอ้ศรีน้องมาขายตัว พ่อแม่อยู่นา ให้พี่มาตามหาจนทั่ว มาพบสภาพทูลหัว ขายตัวมั่วชายในบาร์ …โอ้ ละไงต่อ คือไม่มีคนขัดมุกไง ไม่มีคนห้ามก็ยาวเลยนะ นี่ตลกมากป้ะ นี่คิดว่าฟิคเป็นฟิคตลกจังไรหรอ ..เออ ก็ใช่ไง ทำใจแป๊ป
เอาดีๆละ จริงจังละ คือผมงี้อ่ะนะ โดนทิ้งให้อยู่คนเดียวไง เมียไม่อยู่มันก็เหงามากของโคตรมากเป็นธรรมดา จะทำอะไรได้นอกจากคุยกับตัวเองตามสไตล์คนหล่อๆรวยๆมีโค๊กให้มวย ถุย!!!! คือกูว่าจะเกินไปละ จะให้พูดตรงๆนี่ก็คิดถึงแบคฮยอนก้อนไขมันเดินได้มาก แล้วจะให้ทำยังไงอ่ะ จะโทรไปหาก่อนก็ไม่เท่อีก เดี๋ยวจะหาว่าเราใจง่ายขี้อ่อยเหยื่อนู่นนี่นั่นสาระพัด เผลอๆโทรไปไอ้เงิงปีศาจแข้งมรณะแม่งรับ ก็ไม่ยอมให้ผมคุยกับแบคฮยอนอยู่ดีอ่ะ
รู้สึกทรุด รู้สึกพัง นั่มตาไหลแป๊ป..
ไม่เคยรู้สึกว่าความคิดถึงที่ไม่ถึงอีกฝ่ายแม่งจะจี๊ดซี๊ดอ่าห์ขนาดนี้ ผมไม่คิดหรอกนะว่าแบคฮยอนจะคิดว่าผมคิดถึงเขา ไงได้อ่ะ นี่ก็คบกันมานาน ถึงจะเหี้ยจะจังไรจะกามจะนอกใจไปบ้าง แต่ก็ไม่คิดจะทิ้งก้อนไขมันหรอกนะ ..มั้ง ไม่ทิ้งหรอกแหม น่ารักกลมๆแผละๆตันๆแบบนั้น ทิ้งไป ใครจะเอา..
ตามที่กูสบายใจ แซะเมียซะให้พอใจ
ไม่หรอกเว้ย คือจะเข้าเรื่องละจริงนะ ในเมื่อโทรหาเมียไม่ได้ ก็โทรหาคนอื่นแทน เพื่อนผมก็พอจะมีคบป้ะว้ะ ซักคน ซักคนแหละ คือไม่ใช่คนสองคนหรอกนะ แม่งมีคนเดียวไง หน้าตาดีจนเพื่อนที่โรงเรียนนี่ไม่อยากเดินข้างๆ กลัวจะกลบรัศมีมั้ง นี่ก็ว่าเข้าใจแหละ ทำใจได้ เราหล่อเองจะโทษใคร
ผมจัดการต่อสายถึงเพื่อนเพียงหนึ่งเดียวทันที
‘…’ ละไงคือรับสายละก็ไม่พูด
“จงแด!!!!!!”
‘กรี๊ด!!!!! อกอีแป้นลูกอีม้อยแม่อีจ้อยจะแตก จะตะโกนตามหาสายฟ้าที่หายไปรึไง กูก็รับแล้วพูดดีๆเป็นมั๊ย อีสลัดลืมราดซอส’
“โทษๆ แหม เห็นรับแล้วเงียบกูก็นึกว่าโดนเหยื่อที่เก็บได้หลังร้านฟาดไม้ใส่หัว แล้วขโมยเงินมึงไปเหมือนคราวก่อน”
อีจงแดเนี่ย ขออนุญาติเรียกอีนะครับ เรียกไอ้แล้วแม่งคันปาก เป็นเพศที่สามที่สามารถทำลายสถาบันตุ๊ดให้เสื่อมเสียได้ทั้งวงการ พลังทำลายร้างในความเป็นตุ๊ดแม่งแรงมาก เดินไปทางไหนนี่หมายังไม่กล้าหอนอ่ะคิดดู๊วว แต่จงแดคือเพื่อนตลอดหกปีคนเดียวของผมว่ะ คือตอนแรกก็แมนๆรุกๆคุยกันครับนี่แหละ อยู่ไปอยู่มา แม่งแอบส่งสายตาวิบวับใส่เพื่อนผู้ชายคนอื่นบ่อยๆ ก็เลยเป็นงี้แหละ ด้วยความเป็นคนดีของผมไง ทิ้งเพื่อนไม่ลง ก็เลยคบกันมาเรื่อยๆ (อะไรเหี้ยโยนให้คนอื่นหมดอ่ะ)
‘มึงทำเหยื่อกูตื่น’
“กูทำหรือมึงทำตัวเอง”
‘อียอล เดี๋ยวแม่ฟาดงวงใส่’
“ไม่แต๊บเดี๋ยวไก่ตื่นนะ”
‘สัดยอล’ เสียงแมนมาละว้อย นี่แหละที่กูรอคอย ถ้าแม่งไม่ตุ๊ดแตกตั้งแต่ไม่แตกหนุ่มนี่ก็คงป๊อปอยู่นะครับ หน้าตาธรรมดาขี้หมูขี้หมาขี้กาขี้ไก่ขี้นกขี้งูขี้หนูขี้ปูขี้ปลาซะที่ไหน(เอาที่มึงพอใจ..)
‘ถ้ามึงคิดจะโทรมากวน กูจะวางแล้ว หิวผู้’
“อุ๊ย จงแดนี่ ยอลลี่ก็แค่เหงาง่ะ ตอนนี้ว่าวเอ๊ยๆว่างมาก อยากเจ๊ออยากเจอข่าา”
‘อย่ามาตอแหลแลนด์ใส่ รับไม่ได้’
“ที่บอกเธอรับไม่ได้ เพราะเธอมีฉันเอาใจแค่คั่นเวลาหรื๊อป่าว…”
‘…หรือคบเอาไว้แก้เหงาช่วงบอกฉันที ไม่โทรหาทำเป็นหวงทำเป็นห่วงเหมือนแคร์ แต่ไม่ให้บอกคนอื่นว่าแฟน.. ซั่ซ!! เคโอติกพ่อง ใช่เวลาหรอ’ ด่ากูแต่แม่งร้องจบท่อนเลยสัด คือไงนี่กูผิดหรอ ให้แม่มาขอเลยมั๊ย
“เออ กูจริงจังละ เจอกันหน่อยป่าวร้านเดิม เดี๋ยวลากไอ้ฮุนกับจงอินมาด้วย”
‘ดีๆ กูชอบจงอินกับเซฮุนน่าล่อ เอ๊ย หล่อ พูดแล้วเปรี้ยวปากอยากกินตำปลาร้า’
“สามทุ่มนะ ร้านเดิม แดกตำปลาร้าก่อนมาเต๊าะเด็ก ควรแปรงฟันทำความสะอาดโพรงเหงือกมึงมาด้วยนะ เลาะหนังหน้าทิ้งไปด้วยก็จะดีมาก”
‘อียอ..’
กูวางสายครับ ใครจะรอฟังตุ๊ดด่าครับ บาบู~
.
.
ผม จงอิน เซฮุนและพ่วงด้วยลู่หานเดินเข้าไปในร้านทันทีที่มาถึง ก็เห็นจงแดยืนกวักมาอยู่ไกลๆ แค่นั้นก็พอแล้วที่พวกผมจะไม่อยากเดินเข้าไปใกล้ๆ .. แต่จงแดหาได้สนใจไม่ มันเดินปรี่เข้ามาทันทีที่เห็นพวกเรา
“อีชาน .. ชานยอลอา เป็นไงบ้างคะ แดนี่ไม่ได้เจอนานเลย อ้าวน้องเซฮุนกับจงอินก็มาด้วยหรอ แหม พี่ไม่ทันสังเกตุ ขอโทษน้า”
อยากจะตะโกนใส่หน้ามันว่าทอแรร์ทั้งเพ อีฮาร์ว์ซ์ษ์ศ์ง์ฬ์ฒ์ เดินมาหากูแต่สายตาไม่ได้มองกูเลย จับจ้องมองไข่น้องกูตลอดเวลาขนาดนี้ทำมาเล่นตัวว่าไม่ทันสังเกตุไม่ได้มอง เดี๋ยวกูฟาดด้วยใบหูดัมโบ้ มึงอย่าคิดจะมาสู้ ไข่ไอ้ฮุนที่ว่าใหญ่ หูกูใหญ่กว่านะ จบนะสัด
นี่ก็หมายถึงไข่ไก่เซฮุน ไข่เข่ยที่หมายถึงอวัยวะเพศที่เป็นพวงๆอะไร๊ ไม่มี๊ ไม่ใช่เล้ย
แต่กูบอกเลยว่ามึงไม่มีโอกาสได้เต๊าะไอ้เซฮุนแล้วแหละสัด นี่แม่งพกเมียมาด้วย ถึงผมจะแอบหันไปเห็นลู่หานจ้องนมสาวคนนั้นนานเป็นพิเศษ ไอ้ฮุนเลยต้องโอบเอวเมียมันให้เข้ามาใกล้ๆจนลู่หานฟาดน่องนักกีฬาใส่แม่งไปสองสามทีก็ตาม กูไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่แล้วที่บอกว่าเมียหวงนี่เป็นเรื่องจริง ยังไงแม่งก็พาเมียมาด้วยว่ะ แล้วกูนี่อะไร ..ทำไมฟ้าถึงได้กลั่นแกล้งพี่ชานคนหล่อสมาร์ท รถสปอร์ตไม่มีขับ โทรศัพท์ฝาพับได้แบบนี้วะ กูทำไรผิดวะ แบนฟิคกูตะไมคนบ้า ฮึกก ไม่ใช่ละๆ โทษๆ หมายถึงว่าทำไมแฟนคนน่ารักน่ารุกน่าฟัดน่าฟัคของผมถึงได้กลายเป็นเด็ก แถมตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก โว้ยยยยยยยยย ผมรู้สึก รู้สึก..
ฟีลลิ่งอิสระ
ถุย!! จะตลกโปกฮาไปถึงไหน (โปกหยาบป่าววะ ไม่ได้หมายถึงกระโปกนะ กระโปกนี่เป็นคำหยาบว่ะ ไม่ควรพิมพ์ว่ากระโปกนะ เพราะกระโปกมันหยาบคาย เด็กดีของประเทศชาตินี่จะไม่พูดคำหยาบกันนะ กระโปกนี่ห้ามนะ ห้ามมีคำว่ากระโปก ..)
“พี่ ผมเข้าห้องน้ำก่อนนะ” จงอินแม่งเดินแทบจะเหยียบหัวไอ้จงแดอ่ะ ไม่แน่ใจว่าเมินหรือกลัวว่าจะมีคนรู้ว่ารู้จักกัน กูยังไม่กล้าจะทักเลยครับ สาบานว่าเห็นครั้งแรกนี่เมินหนีเลย พอแม่งเดินมาใกล้ๆนี่เสียววูบวาบเหมือนโดนพลังงานบางอย่างจ้องจะสิงร่างตัวเองอ่ะ จงแด๊ มึงแต่งตัวออกจากบ้านแบบนี้ แม่ไม่ตกใจช็อคไปแล้วหร๊ออออออออออออ
จงแดอยู่ในชุดเสื้อกล้ามตัวเล็กแบบโคตรพ่อโคตรแม่จะพอดีตัว เลื่อมๆที่สะท้อนแสงไฟแล้วกลายเป็นสีเขียวปีกแมลงทับ กางเกงเอวสูงแบบสกินนี่สีดำแนบเนื้อแต่ตัดสั้นรัด..เข่ย ริมฝีปากทาสีแบบสีไรวะ สีนู้ดป้ะ เปลือกตาแม่งเหมือนเอาใบไม้มาขยี้ๆแล้วโปะเฉยๆ คิ้วก็โก่งแบบคันศรพระราม แก้มเหมือนโดนแม่ที่รับไม่ได้กับการแต่งตัวตบมาซักสามสี่ครั้ง คือ.. โฮ ไอ้ซั่ซ กูหมดคำพูด กูร้องไห้แทนได้มั๊ย มึงต้องการอะไรจากสังคม แต่กูคิดว่าสังคมช่วยอะไรมึงไม่ได้หรอก
“มึงแต่งตัวอะไรเนี่ย แม่มึงโอเคมั๊ย” จงแดที่อยู่ในท่าทักทายแบบค้างๆเพราะแม่งไม่มีใครสนใจหันมาชักสีหน้าใส่ทันที คือกูไม่เกี่ยวอะไรเลยป่าววะ ไอ้จงอินเข้าห้องน้ำกูก็ไม่ผิด เซฮุนสนใจแต่เมียไม่มองมาที่มึงนี่กูก็ไม่เกี่ยว ทำไมมึงต้องมามองเหมือนว่าทั้งหมดคือความผิดของกู
“มึงนี่มันไม่ทันแฟเชิ่นอ่ะอีชานยอล กูสวยกูพอรู้ตัว” นี่ยังดีนะที่กูทำแค่เบะปากใส่ ถ้าตีนคันมากนี่อาจจะมีพาดปากเพื่อนว่ะ ยอมเป็นวีรบุรุษผู้กอบกู้วงการตุ๊ดเลยอ่ะสัด
“อ้าว พี่ ไหนพี่จงดะ.. เหี้ย!!!!!!!!!/ เหี้ย!!!!!!!!” เซฮุนที่มัวแต่กระเง้ากระงอดลู่หานอยู่ หันมาเจอเข้ากับสิ่งที่บางทีอาจจะมองด้วยตาเนื้อไม่เห็น ทั้งคู่เลยเกิดอาการกรี๊ดแตกกลางร้าน ตะโกนบอกสายพันธุ์จงแดออกมา แต่หนักสุดก็คือลู่หานกระโดดไปอยู่ข้างหลังเซฮุน หลับตาชี้มั่วๆมาทางที่จงแดยืนอยู่ กระซิบข้างหูเซฮุนแบบโคตรดัง จนจงแดแทบจะปรี่ไปต่อยหมัดฮุกใส่ถ้าไม่ติดว่าผมใช้ตีนสกัดไว้
“เค้า ปะ..เป็นคนใช่มั๊ย”
“พะ พี่จงแดป่าวอ่ะ” เซฮุนแม่งกลายเป็นไอ้ตี๋หน้าซีด จุดนี้กูว่ากูแข็งแกร่งสุดอ่ะ มีแค่เย็นหลังวูบวาบทุกครั้งที่มองหน้าจงแด แต่นอกนั้นกูว่าความจริงกูก็ไม่สู้ว่ะ ใครก็ได้เรียกฮีโร่มาร์เวลมาจัดการที นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกัน กูจะคิดว่าเป็นเอเลี่ยนต่างดาวหวังยึดครองโลกแน่ๆอ่ะ
“หน้าตาดีขนาดนี้คิดว่าจะเป็นใครอีกละ ตุ๊ดเพลีย” จงแดพาพวกเรามาถึงโต๊ะก็ทิ้งตัวนั่งลงทันทีพร้อมกับโบกมือกรีดกรายเรียกพนักงานรับออร์เดอร์ คือต้องบอกไว้ก่อนว่าร้านนี้เป็นร้านโปรดพวกเรา ด้วยความที่มันมีเมนูแบบเป็นเซ็ตชื่อแปลกเหี้ยๆ เหมาะกับพวกเราที่โคตรจะขี้เกียจคิดว่าจะกินไร ก็จิ้มชื่อเซ็ตมั่วๆสุ่มไป เป็นอันจบพิธี ไม่ต้องมีคนบอกมาพูด แล้วแต่มึง กูไม่รู้ กินได้หมด ให้รำคาญใจ
“เซ็ตไรดีวะ มีใครอยากกินไรม่ะ” จงแดที่รับเมนูหันมาถามเพื่อขอความเห็น
“ไม่รู้อ่ะ ไรก็ได้ กินได้หมด” อ้าวอีนี่ กูอุตส่าห์เกริ่นไปแล้วว่าคงไม่มีคนมางี่เง่าว่าแดกห่าไรก็ได้ ทำไมคนที่พูดประโยคนั้นทันทีทันใดกลายเป็นกูซะเอง สงสัยกูมีปัญหาทางโพรงจมูก
“เดี๋ยวกูถีบยอดอก เราตกลงกันว่าไง มาร้านนี้จะไม่มีคนพูดว่าไรก็ได้ ถ้าได้ยินอีกกูจะจระเข้ฟาดหางใส่ อย่าให้ได้ยินนะมึง” จงแดแม่งชี้หน้ากราดใส่ทุกคน ด้วยท่าทางที่โคตรนักเลงแบบหนังเรื่องลูกไอ้เหี้ยมฆ่าไม่ตายยายตะลึง กูบอกแล้วว่าบทตุ๊ดไม่เหมาะกับมึง ทำไมยังดื้อดึงเป็นตุ๊ดต่อไป ..กูไม่เข้าใจ
“พี่ผมขอเซ็ตเต้นลืมตาย” จงอินที่หายไปห้องน้ำกลับมา ก่อนจะเดินไปนั่งที่ไหนก็ได้ ที่ดูจะห่างจงแดมากที่สุด ผมคิดว่างั้นนั้นนะ
“มึงจะคิดนานไม ทุกอย่างแม่งก็แดกแล้วอ้วนเหมือนกัน ลงพุงเหี้ยๆเหมือนกัน มึงสั่งมา เซ็ตเดียวมันไม่พอ”
“ทำไมมึงไม่สั่งเอง” ผมหันไปจิกตาใส่จงแดที่นั่งไขว้ห้างแต่แต๊บไข่ไม่เก่ง แม่งตุงเป็นก้อนๆ เหี้ยสัด นี่มันภาพติดตา มองเพดาน มองเพดาน มองเพด๊าน!!
“กูไม่อะไรมาก ขอเจี๊ยวทอด วร๊ายเกี๊ยวๆ” เดี๋ยวกูศอกใส่ ทำมาเป็นพูดผิด แล้วมองไอ้จงอินตาเป็นมัน ที่มองเซฮุนไม่ได้เพราะแม่งเอาเมียมา จงแดมันถือคติมีเมียแล้วไม่ยุ่งมุ่งหลังไมค์ ถุ๊ย!! เกือบเป็นคนดีอ่ะมึง
“เฮ้ย มีเซ็ตใหม่ว่ะ อ๊ายยยย..ฮึ่มๆ เซ็ตสาวน้อย เหมาะกับคนไม่กินเหล้า” เซฮุนแม่งดี๊ด๊าดูสาวแตกแบบเเต๊บไม่อยู่แต่ยังกลบเกลือน กระตือรือร้นสั่งทันที ซั่ซ!!เซ็ตสาวแตกหรือสาวน้อย
“ขอเซ็ตเด็กดีของแม่” เอาวะ กูสั่งเซ็ทเดิมๆก็ได้ เซ็ทนี้ก็ไม่เท่าไหร่ว่ะแค่สาดใส่เซฮุนเฉยๆก็คงมีเมากันบ้างอ่ะ
หลังจากที่สั่งเสร็จทุกคนมีเรื่องให้ทำกันหมด จงอินทำหน้าเหมือนหลับ จงแดสแกนหาเหยื่อ เซฮุนก็งุ้งงิ้งกับลู่หาน แต่ผมตรวจเจอเรด้าแปลกๆจากสองคนนี้ได้ว่ะ เซฮุนทำเหมือนกับว่าพึ่งได้เมียใหม่ป้ายแดง เหมือนอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามัน ช่วงรักโปรโมชั่น คล้ายๆบรรยากาศตอนผมได้แบคฮยอนใหม่ๆอะไรประมาณนั้น หิหิ
หรือว่า..ว๊ายๆ *หรี่ตามองอย่างมีเล่ห์นัย แสยะยิ้มแบบตัวร้ายหน้าหล่อ ให้พ่อไปขอได้นะ*
“เป็นเหี้ยไร ส้นตีนกระเด็นเข้าตาหรอพี่” ครับ เซฮุนมันเคารพผมมาก
“กูอ่ะไม่เป็นไร แต่ไม่แน่มึงอาจจะเป็น”
“อ้าว ไอ้ลู่ มึงมาไงเนี่ย” ระหว่างที่ผมยกเท้าขึ้นเป็นของรางวัลให้เซฮุนนั้น มนุษย์ผู้แก้มป่องคนนึงก็เดินมาทักทายลู่หาน ซึ่งก็คงได้คำตอบจากลู่หานไปประมาณว่ามากับน้องละมั้ง ไอ้เซฮุนถึงมีท่าทางงอแงเป็นเด็ก เป็นน้องที่ไม่มาดแมนเอาซะเลย ใช้ไม่ได้
“อะแฮ่ม ..แค่กๆ” สัดจงแดเป็นไรของมึงว่ะ ผมหันไปมองด้วยความสงสัย สิ่งที่เห็นก็คือจงแดเอานิ้วม้วนๆผมสั้นประบ่าของมัน (โอ้ ก็อด ใช่ครับ มันไว้ผมสั้นประบ่า.. มีไรสะพรึงกว่านี้อีกมั๊ย พูด!!!) ม้วนอย่างเดียวไม่พอ มันเอานิ้วเกี่ยวผมพวกนั้นเข้าปากตัวเอง มีการกัดปากระหว่างเคี้ยวผมไปแล้ว เอาเลยมึง แฟนตาซีซะให้พอ แล้วไอ้เสียงแค่กๆนี่ไม่ใช่อะไร มันสำลักน้ำลายตัวเอง
“เป็นไรของมึง กูขนลุกนิ”
“ฟีลลิ่งตกหลุมรักอ้ะ”
“ฮะ? เหี้ยไรนิ บ๋อยคนตะกี๊หรอ?หรือพี่หนวดกล้ามโต”
“อยาก..”
“อยากไรเฮ้ยไอ้เหี้ย อย่าทำสายตาแบบนั้น ไม่น้า”
“อยากกินซาลาเปา อะ..อ่าห์”
กูควรปล่อยให้มันหรี่ตากัดปากไปคนเดียว ไม่น่าทักว่ะ แม่งจะตามกูกลับบ้านป้ะนิ โบราณเค้าก็บอกอยู่ว่าเห็นพลังงานบางอย่างไม่ควรทัก นี่กูทักไปเต็มๆคำเลยเนี่ย ควรสวดมนตร์บทไหนไล่อ่ะ ปาเจราจริยา โหนติ รึป่าว ถุย!!!!
“ไปไหน” คืออีจงแดลุกไปไหนของแม่งไม่รู้ ไม่ได้แม้แต่จะหันมาตอบคำถามของผมดูล่องลอย แต่ดูอาการแล้วเหมือนมันจะเดินตามใครซักคนไป ซึ่งไอ้ใครซักคนที่ว่าก็ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนลู่หาน โอเค เอาที่มึงสบายใจ
“ทำไมเสี่ยวลู่ไม่บอกเพื่อนซักที” หลังจากที่เพื่อนลู่หานเดินไปแล้ว เซฮุนก็งอแงขึ้นมาทันทีตามสไตล์ไอ้หนุ่มหน้ามนคนจนหน้าตี๋ที่ไม่คิดกับพี่แค่น้องชาย
“ไม่เอาดิ ..อายเว้ย”
“น้อยใจว่ะ เป็นแฟนผมนี่น่าอายมากหรอ” กูขอเสือกแบบเงียบๆดีกว่า ไอ้จงอินก็กำลังเสือกเหมือนกันดูก็รู้ เราเลือกที่เงียบระหว่างที่ตี๋แห้งโอเซฮุนกับน่องโตลู่หานเริ่มจะเปิดศึกพ่อแง่แม่งอนกันอยู่ เสือกเรื่องชาวบ้านคืองานเราครับ
“ไม่ได้อายที่เป็นแฟนเว้ย ไม่ใช่ๆ”
“แล้วอายอะไร” มียู่ปากแบบคิ้วท์ๆด้วย สัด กูอยากจะพ่นเหล้าใส่หน้าให้มึงครวญคราง
“ก็อายอ่ะ”
“...” เซฮุนไม่ตอบอะไร ทำแค่จ้องเขม็งจนลู่หานเริ่มทำตัวไม่ถูก มีอาการอ้ำๆอึ้งๆอึกๆอักๆอะๆอ่าห์ๆอื้ม ไม่ใช่ละ
ก็พอเข้าใจว่าทำไมกูโดนแบน ฮึก
“ฮุน กะ..ก็ เค้าเขิน”
“…”
“ถ้าเค้าบอก เพื่อนก็จะล้อ เค้าเขินอ่ะ แต่คราวหน้าจะบอกแล้ว นะๆ ไม่งอนนะ ไม่เอาดิ” ลู่หานใช้ตากวางคู่นั้นมองอ้อนเซฮุนที่ทำเป็นเก๊กงอน ทอแรร์ขนาดนี้ใครๆก็ดูออก แต่ลู่หานกลับดูไม่ออกว่ะ ผมเห็นจงอินแบบส่ายหน้าแบบเอือมระอา
“สัญญาป่าว”
“เค้า..ไม่สัญญาได้ป่าว กลัวผิดสัญญาว่ะ”
“เสี่ยวลู่หาน” เซฮุนหรี่ตามองอีกคน วู้ว เสือกเรื่องคนอื่นก็สนุกดีหรอกนะ แต่เห็นแบบนี้ก็คิดถึงแบคอยอนว่ะ เงี่ยนเอ๊ยๆเหงา เหล้ามาแล้วด้วย อีจงแดก็หายไป ขี้เกียจโทรตามว่ะ
“หมั่นไส้ว่ะ ไปมุ้งมิ้งกันที่อื่นดิ้”
“อย่าขี้อิจฉาดิ”
“อิจฉาพ่องอ่ะ”
“เออ ไมมึงเป็นคนแบบนี้วะ ขี้อิจฉาว่ะ” ต้องช่วยด่า เรื่องแบบนี้พี่ชานชอบมาก คิกส์
“ไม่เสือกดิพี่” ผมสตั้นทันที อ้าปากพะงาบๆ จะด่าคืนก็ด่าไม่ออก ซั่ซ.. กูโดนอีกละ ทำไมวะ เคารพกันมากเลยดิเนี่ย จะเลิกคบแม่งก็ไม่ได้นะ มีกันอยู่แค่นี้ จังไรไปด้วยกันขนาดนี้จะไปหาได้จากที่ไหนไม่มีอีกละ
“ยองจูวไม่ยอมกูง่ายๆซักทีวะ” จงอินเบะปากแบบที่โคตรน่าเอาตีนลูบ คือไม่ได้ดูน่าสงสารหรืออะไรทั้งนั้น เห็นแล้วรู้สึกอย่างหัวเราะอัดหน้าดังๆ
“ที่เค้าไม่ยอมเพราะว่ากลัวสีมึงตกใส่ป่าว”
“เป็นงี้นี่เอง ถุย!!” แม่งเอื้อมมือมาตบหัวกูด้วยไง คือกูพี่มึงป่าววะ กูเป็นพี่มึงแน่ป่าวเนี่ย ใครก็ได้ยืนยันกูที ผมทำได้แค่ลูบหัวตัวเองป้อยๆหลังจากน้องมันตบมาเต็มๆกระบาลแบบไม่ยั้งไม่มีเกรงใจ ไม่คำว่าพี่คำว่าน้องอยู่ในการกระทำ
“ถ้าไม่ติดว่ากูไม่มีคนคบเหมือนพวกมึง กูเกลียดมึงไปแล้วนะเนี่ย”
“ถ้าพี่แบคฮยอนไม่รู้จักพี่ ผมว่ายังไงๆผมก็คงไม่อยากรู้จักพี่เหมือนกันว่ะ”
“ถ้าไม่ติดว่าผมเป็นเพื่อนจงอิน ผมว่าหน้าพี่ผมก็ไม่มีวันมองว่ะ”
“ถ้าไม่ติดว่าวันนี้ต้องมากับเซฮุน เราคงไม่ต้องมาพูดประโยคนี้กับนายว่ะ”
ไอ้สาด เจ๊บบบบบบ กูโดนรุม ทุกคนรุมกู ไม่มีคนมาฮิลเลือดให้กูเลย HPกูหมดตัวแล่วครับ
“เอาดีๆดิพี่ ตลกกันมาพอละ” กูโดนตลอดเลย จงอินแม่งยังมีหน้ามาส่งสายตาตำหนิใส่กู ใช่มั๊ยเนี่ย กูทำไรผิดอี๊กกกกก เมียทิ้งไปอยู่กับพี่ก็เชี่ยมากแล้วนะ กูรั้งหั้ยแล้วนะ
“คยองซูร้านก๋วยเตี๋ยวใช่ป้ะ โฮ่ยยย งั้นชาติมึงคงไม่ได้เค้าอ่ะ ดูเค้าไม่ได้ชอบมึงนิ”
“พี่รู้ได้ไง เค้าชอบผมเว้ยแต่ไม่แสดงออก ขี้อายอ่ะ ปากไม่ตรงกับใจอ่ะ เฮ้ย อย่ามั่วดิพี่”
“ถ้าเค้าชอบมึง วันนั้นเค้าคงไม่เดินจูงมือกับคนอื่นป้ะ” ไม่มีครับ ไม่มีคนอื่น กูแหล กูมั่ว กูจะเอาคืน เด็กเปรตอย่างมึงต้องโดน
“อย่าโกหกดิ ก็รู้ว่าตัวเองเชื่อไม่ค่อยได้ วู้ว”
“มึงเห็นกูเป็นคนแบบนั้นหรอ”
“ไม่ได้เป็นคนแบบนั้น แต่เหี้ยกว่านั้นไง ใครจะไปเชื่อวะ บ้าป้ะๆๆ”
“เออ เอาเหอะ กูบอกแล้วไม่เชื่อก็เรื่องของมึง อย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน” ผมทำเป็นไม่ใส่ใจเรื่องที่พูดไป ยกแก้วขึ้นมาจิบเพราะความจริงก็รู้สึกคอแห้งหลังจากพูดกันแต่เรื่องไร้สาระมาสักพัก
“พี่..พูดให้เคลียร์ๆดิ ตะ..แต่ไม่ได้เชื่อหรอกนะ” หรา ไอ้สัด หน้าจงอินตอนนี้ดูโคตรจะจิตตกแต่ก็ยังแถแหลๆต่อไปได้ว่าไม่เชื่อ แหม่ เหยื่อกำลังตกหลุมพลางแล่วครับ เอาแล่วเอาแล้วเอ่าแลว
“ก็ไม่มีไรเว้ย กูไม่อยากพูดให้มึงคิดมากว่ะ มึงจีบเค้ามานานยัง ...ถ้าไม่ชอบมึงก็น่าจะรีบบอกเนอะ ไม่น่าจะให้รอนานขนาดนี้” ประโยคหลังผมพูดเบาๆกับตัวเองเพื่อทำเป็นว่าผมเห็นใจมัน ว๊าย ใครตอแหลเท่าเราไม่มีอีกละ
“เฮ้ย พี่ ผะ..ผม ฮรุก สาม ฮะ..ฮรึก จีบมาปีเค้า อรุก” โอเค แม่งสติแตกว่ะ เบะปากร้องไห้เลยว่ะ แล้วก็พูดเหี้ยไรไม่รู้นิ ไม่บอกหรอกครับว่าหรรมจัง 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 แต่เราต้องอุบไว้ ต้องเก๊กว่าเห็นใจน้องว่ะ เรามันเป็นพี่ดีก็งี้
“ไอ้จงอินมึงใจเย็นดิ ร้องไห้ทำไมห่าไร หน้ายิ่งรุงรังอยู่” หน้ารุงรังคือไรวะ อธิบายกูทีดิเซฮุน ผมหันไปขมวดคิ้วเชิงสงสัยใส่เซฮุนที่เหมือนจะพูดปลอบใจเพื่อน แต่ก็เปล่าหรอก มันไม่ใช่คนแบบนั้น พวกเราถนัดแต่เพื่อนล้มแล้วขยี้ซ้ำ แบบนี้สนุกกว่า
ครับ ยอมรับว่าเป็นคนดีก็ได้ ไม่ต้องแย่งกันชมพวกเราขนาดนั้น
“พี่ว่าจงอินเบาเสียงลงหน่อยมั๊ย อายว่ะ” ขนาดลู่หานยังรับไม่ได้กับเสียงสะอึกสะอื้นฮักๆของจงอินเลยครับ นี่ก็ว่าดูพูดเกรงใจจงอินแล้วนะ แต่หน้าลู่หานไปทางคำว่าทุเรศลูกตากับสิ่งที่เห็นมากกว่า คิดภาพผู้ชายหน้าหมีง่วงๆผิวสีแทนๆ นั่งร้องไห้กระซิกๆเอามาปาดน้ำตาปอยๆดูนะครับ คือไม่น่าสงสารป้ะวะ
“ว๊าย หมูลูกไอ้หมีขี่ควายไฟ ใครทำน้องจงอินร้องไห้คะ” จงแดที่เดินล่องลอยมาจากไหนก็ไม่รู้ พุ่งตัวเข้าไปชาร์ตจงอินทันที ก็ประมาณว่านั่งตักเลยอ่ะครับ มีเช็ดน้ำตาให้อีกต่างหาก แต่กูว่าจุดนี้จงอินไม่ยอมหยุดร้องหรอกว่ะยิ่งเจอแบบนี้ยิ่งร้องหนักป้ะ กูว่าสภาพนี้น่าสงสารละ เริ่มเห็นใจ แล้วอีกอย่างนะคำอุทานมึงทำไมต้องแฟนตาซีขนาดนี้
“เฮ้ย ไม่ร้องเว้ยมันต้องมีทางได้เค้า ใช้วิธีที่มึงแนะนำกูดิ เฮ้ย...” ไอ้เซฮุนครับ พูดเองตกใจเอง ทำไมต้องทำตาเลิ่กลั่กไปมา ดูเหมือนพยายามจะหลบสายตาลู่หานที่มองแบบจับผิดแปลกๆไงไม่รู้อ่ะ คือไม่ได้ขี้เสือกป้ะวะ เรื่องนี้ชานยอลจะไม่ยุ่ง จะทำแค่แอบมองอยู่เงียบ แอบฟังอยู่ห่างๆก็พอ
“วิธีไรอ่ะนะเซฮุน” เสียงลู่หานเย็นๆแปลกๆป้ะ ไม่เสือกดีกว่า ให้เขาเคลียร์กันเอง รู้สึกเสียวตูดแทนเอ๊ยหลังก็พอ คือจะให้กูเล่นพูดเรื่องเหี้ยๆแบบนี้อีกกี่รอบวะ นี่บ่งบอกความเป็นตัวตนกูตรงไหน กูอนาคตของชาตินะถ้ายังไม่ลืม กูจะต้องโตไปพัฒนาประเทศชาติป้ะ เรื่องเงี่ยนๆไรงี้ไม่ควรหลุดจากปากคนอย่างเราเลยอ่ะ
“พี่จงแดช่วยลุกไปด้วยครับ ผมอยากจะ..อุ๊บ” หมายความว่าอยากจะอ้วกไง ไม่รู้ว่ามันจะอ้วกเพราะกินเหล้าแก้เฮิร์ทเข้าไปเยอะหรือว่ากลัวหน้าจงแดที่อยู่ระยะประชิดกันแน่ เอาอย่างหลังนี่มีแววจะจริงว่ะ จงอินไม่รอให้จงแดลุกหรอกครับ มันผลักจงแดกระเด็นก่อนจะวิ่งแบบเกียร์หมาไปที่ห้องน้ำทันที แต่ผมมีความรู้สึกเหมือนมีคนโยนขี้ขนาดใหญ่มาแปะไว้ที่ตัก
ขี้ที่ว่านี่ก็คือเพื่อนหนึ่งเดียวในชีวิตกูเนี่ยแหละ
“มองใกล้ๆมึงก็..” อย่า!เอา!นิ้ว!มา!ลูบ!หน้า!กู!
“ซั่ซ!!!!!!!! กูเพื่อนมึงนะ อย่านะ ไม่นะ” ผมส่ายหน้าระรัว ดีดดิ้นอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่จงแดก็คือจงแดครับ เรื่องไหนที่เราห้ามมันจะทำครับ ยิ่งเราเกลียดมันยิ่งทำ ยิ่งสะใจมันครับ
คนเลววววววววววววว!!!!
“ชานยอล” ไอ้เหี้ยอย่าทำเสียงแมนใส่กู อย่าบอกนะว่า..มึงเป็นสาวเสียบ ไม่นะ แม่ช่วยชายชานด้วย ชายชานเป็นห่วงสวัสดิภาพตูด ขอสวัสดิการค่าดูแลรักษาตูดชายชานเพิ่มด้วยครับ ไม่ใช่ละๆ ยังไม่เลิกอีกนะมึ้งงง
“อะ..ไร” กลัวง่ะ กลัวตูดเสียการทรงตัวง่ะ กูขอพรจากอะไรได้มั่งเนี่ย หมัดเทพเจ้าดาวเหนือจะช่วยกูมั๊ย ตูดกูยังต้องการขี้แบบเบ่งนะครับ ไม่ต้องการให้ใครมาทะลวงตอนนี้ แล้วนี่มึงจะทิ้งระยะให้กูลุ้นทำไม
“กูว่ากูเจอรักแท้ว่ะ จะเลิกเป็นตุ๊ดละ”
“…”
ฮะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ฟหวสาเยนฟฟดวงหทกิาดืหรืยเทเาเสยหมเนพนเสำวทไหยกิสหยดทิทำหพยขทินนำวำใหำหำใหมหหสำสนพพเไมำมหสทดทเ หำ!!!!!!!!!!!!! ละแม่งก็เดินไปเลย เดินออกจากร้านไปเลย ไม่วางค่าเหล้าอะไรไว้เลย ไอ้เหี้กดส้เยนบนำพ่รๆน่ไหหหบสเยำายไบ้ำ
ขอยาดมยาอมยาหม่องให้กูหน่อย กูจะเป็นลม!!!!!!!!!
“คยองซู รอจงอินก่อน อย่าพึ่งไปเป็นเมียใคร! พี่ต้องเป็นเมียผม ร้องครวญครางใต้ร่างผมจนปากสั่น คาาาาาาา!!!! ยองงงงงงง!!!!! ซูววววววววว!!!! ” ก่อนที่ผมจะเป็นอะไรไปอย่างที่คิด ไอ้จงอินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่ไปอ้วก ก็วิ่งผ่านโต๊ะพร้อมตะโกนเสียงดังลั่นร้านก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็วประหนึ่งลมตดที่มีกลิ่นอ้วกฟุ้งกระจายซาบซ่าน ...ไม่น่าอภิรมย์เท่าไหร่ คือมึงจะไปเอาเค้า แต่กลิ่นตัวคือ..
นี่มันวันส้นตีนไรวะ...ครับ!!!!!!!!!
.
.
.
(ต้องมีครับเดี๋ยวจะหาว่าเราหยาบคาย(ถามว่าทันมั๊ย(ตอบว่าไม่ทัน..)))
“เฮ้ย พี่ชานยอลไหวป้ะเนี่ย” ตอนนี้กูสลบไปแล้วครับ คิดว่ากูสลบไปดิ กูต้องสลบอ่ะวินาทีนี้ เพราะ…
กู..ไม่มีตังค์จ่ายค่าเหล้า
#ชานยอลเป็นคนชอบกินเด็ก
ฝากคอมเม้นท์ด้วยแน๊ะ
http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1113536&chapter=17
ความคิดเห็นล่าสุด